Op deze pagina vind je vragen en door mij
gegeven antwoorden van bezoekers van deze site. Bedenk wel dat elk gegeven
advies als een indicatie moet worden beschouwd, en dat het in geval het om je
persoonlijke gezondheid gaat of om medicijnengebruik, je er altijd verstandig
aan doet je eigen arts te raadplegen. Zeker als je niet helemaal gezond bent is
dat erg belangrijk, op afstand adviseren blijft lastig en geen enkel advies kan
daarom als voor iedereen geldend worden beschouwd.
Vraag 1.
Bedankt voor uw zeer instructieve webside!
Ik ga volgende week zaterdag naar Peru voor een
maand. Lima- Arequipa- Cusco:Inca trail Machu Picchu-Titicacameer-La Paz -jungle-La
Paz. Ik heb geen ervaring met hoogte en sluit mij aan bij een paar vrienden
die er al een paar maanden zijn. Ik ben 26 jaar,in studententijd altijd gehockeyd,
geskied, nu minder sport door drukke baan.
De Machu Picchu ligt op 4200 m. en vrienden die
daar met hoofdpijn en misselijk hebben rondgelopen raden mij aan iets te
nemen. N.a.v. uw site heb ik Bio-biloba aangeschaft van Pharma Nord (tabletten
van100 mg extract waarvan 24 mg flavonglycosiden en 6 mg terpeenlactonen).
Mijn vraag: juiste merk/samenstelling? dosis? hoelang tevoren beginnen?
Verder: Hoelang blijft je lichaam
geacclimatiseerd aan de hoogte als je er niet verblijft. Als ik na ± 5
dagen jungle terugvlieg naar La Paz (3600 m) heb ik dan weer kans op
hoogteziekte?
Tenslotte: Mijn vader (arts) heeft met enige
tegenzin voor mij wat Diamox voorgeschreven. De inca trail duurt 4 dagen met 3
passen en de eerste dag loop je vaak van 3300 naar 4200m. Omdat ik geen
ervaring met hoogte heb is het moeilijk te bepalen wanneer symptomen dusdanig
zijn dat het raadzaam is Diamox te nemen. Kunt u daar nog iets over
zeggen?
Alvast heel erg hartelijk bedankt voor uw
antwoord en voor uw geweldige website!!!!
Antwoord van de auteur.
Invliegen op grote hoogte levert vaak
hoogteziekte op. Het is dan beter om eerst een of twee dagen rust te nemen als
het reisschema dat toelaat, beter is nog om naar een lagere hoogte af te dalen.
Conditie is daarbij belangrijk, maar voor de kans op hoogteziekte niet zo
relevant. Ginkgo Biloba is een tegen hoogteziekte nog niet erkend bewezen middel,
waarvan de werking twijfelachtig lijkt. Proberen kan wel (geen bijwerkingen bekend bij gebruik van 2 tabletten
met 100-150 mg extract per dag, merk maakt niet uit, beginnen op of een dag voor
de stijging) maar geen garantie op succes. Diamox is een
geneesmiddel met bijwerkingen (zie boekje); is in deze situatie alleen nuttig
als er geen rustdag mogelijk is na aankomst, of, erger nog, als je direct weer
verder omhoog zou gaan. Acclimatisatie verdwijnt even snel als ie komt; na
enige dagen op hoogte en daarna weer enige dagen laag moet je lichaam dus weer
opnieuw met de aanpassing beginnen!
Vraag 2.
In 1948 ben ik voor
het eerst gaan bergwandelen. Nu ben ik verslaafd, en ook mijn gezin is
getroffen. Sinds enige tijd lijd ik aan hartritmestoornissen, die met medicijnen
worden behandeld, met succes. Kan ik toch blijven bergwandelen?
Antwoord van de auteur.
De kans dat
ritmestoornissen door verantwoord bergwandelen verergeren dan wel uit de hand
lopen is voor zover bekend dermate klein dat je daar geen rekening mee hoeft te
houden. Het is wel verstandig je cardioloog te raadplegen, en ik zou toch een
inspanningstest doen om er nog zekerder van te zijn dat de inspanning die je bij
klimmen moet leveren geen probleem voor uw hartritme is. Blijf dus klimmen en
wandelen, maar houd je aan de regels wat stijgsnelheid betreft!
Vraag 3.
A.s. vrijdag vertrek ik voor een rondreis door Peru
en Bolivia. Ik heb nog geen diamox of iets anders gehaald ter bestrijding van
hoogteziekte. Wel komen we op hoogten van zo'n 4000 mtr. Is het verstandig om
toch iets mee te nemen. En is het ook zo dat je minder last van hoogteziekte
hebt, als je van te voren (dus een paar weken voor de reis bv.) begint met extra
ijzer te slikken? Ik ben benieuwd naar uw antwoord. Met vriendelijke groet, etc.
Antwoord van de auteur.
Dag .., twee vragen, twee antwoorden. 1. In het boekje staat alles
over Diamox. In het kort: alleen als je hoog invliegt (dus rond of boven de 4000
meter landen en niet dezelfde dag al naar een lager gebied of erger nog: direct
verder stijgt) is Diamox te overwegen. Je start dan met 1 tablet van 250 mg op
de morgen van de dag van vertrek, en dan in de avond weer, doorgaan twee dagen
nadat je bent aangekomen, dus niet blijven slikken. Moet op recept bij de
huisarts gehaald worden, die weet mogelijk weinig van hoogteziekte, als je hem
mijn boekje (of deze e-mail) laat zien kan dat wellicht helpen. Je mag niet
overgevoelig voor sulfa zijn. De rest staat in het boekje. 2. ijzer en
hoogteziekte hebben weinig met elkaar van doen. Het slikken van extra ijzer
heeft alleen nut (en is dan zelfs erg nodig als je hoog gaat) in geval van
bloedarmoede. Dat kun je eventueel even laten nagaan. Fijne vakantie! Han
Willems
Vraag 4.
Ik ben net terug van een reis door
Peru en heb over hoogteziekte en paar vraagjes.In het begin van de reis zijn we
redelijk op lage hoogte geweest omdat we voornamelijk langs de kust hebben gereisd.
Op 10 oktober zijn we aangekomen in Arequippa dat in het Andes gebergte ligt. Na
1 dag van acclimatiseren zijn we de bergen in getrokken waar we over een pas
zijn gereden op een hoogte van 4800 meter. De gevolgen waren voor mij duidelijk
waarneembaar, een aanhoudende enorme hoofdpijn en op het moment dat ik daar
buiten stond leek het net of ik helemaal gedesoriënteerd was. Na aankomst in de
hostel gaan slapen en veel thee gedronken waarmee de hoofdpijn verminderde. De
dag erna was de hoofdpijn weg, het benauwde gevoel met ademen bleef ik daarna
houden. 's Nachts werd ik vaak wakker omdat ik niet genoeg adem kreeg, dan
haalde ik kort na elkaar 2 keer adem en ging het wel. Ik bemerkte ook dat m'n
hartslag hoger dan normaal was, maar dacht dat het kwam omdat ik probeerde m'n
adem onder controle te houden. Een aantal traptreden oplopen gaf bij mij altijd
het resultaat alsof ik praktisch tegen hyperventilatie aanzat, zo buiten adem
werd ik daarvan. Tot aan afgelopen zaterdagochtend verbleven we op een hoogte
van 3300 meter, daarna zijn we binnen 36 uur naar Nederland afgereisd.
Antwoord van de auteur.
Dag klimster, het is achteraf altijd lastig te beoordelen wat er nu
feitelijk met je aan de hand is geweest. In ieder geval heb je aan een lichte
vorm van hoogteziekte geleden, jullie zijn ook wel erg snel naar grote hoogte
gegaan en dat is vragen om moeilijkheden. Als ik je klachten (benauwdheid, hoge
hartslag) hoor vermoed ik dat je aan een lichte vorm van longoedeem
(vochtophoping in je longen) hebt geleden; dat komt veel meer voor dan mensen
denken en het veroorzaakt inderdaad extreme benauwdheid, zelfs bij weinig tot
geen inspanning. Gelukkig geneest dat altijd na afdaling, en je zou nu eigenlijk
alweer klachtenvrij moeten zijn. Je slaapproblemen kunnen met longoedeem te
maken hebben, maar we zien die verstoorde ademhaling ook zonder longoedeem; op
zich geen reden om je ongerust te maken. Als je weer eens naar zulke hoogten
gaat moet je je beter voorbereiden, mijn boekje eens rustig doorlezen, en er
rekening mee houden dat je wellicht meer dan gemiddeld gevoelig bent voor
hoogteziekte en longoedeem. Geleidelijker naar boven is dan noodzakelijk, en
soms eventueel medicijnen gebruiken. Ik zou nu echter geen zorgen meer hebben,
alles moet snel over zijn. Als dat niet het geval is moet je je verder laten
onderzoeken, maar met de hoogte heeft het dan niets meer te maken. Groeten, Han
Willems
Vraag 5.
Ik ben net terug van de beklimming van de Ararat in Oost Turkije en ben daarbij
zwaar hoogte ziek geweest. Een kleine week verbleven we op 1000m. De beklimming
zelf begon met bustransport tot 2600m, daarna te voet tot 3200m voor
overnachting. Normaal gesproken zou de volgende dag geklommen worden tot 4200m
om terug te slapen op 3200m (zie schema op
http://www.middleearthtravel.com/). Onze Turkse
berggids vreesde echter voor het weer en besliste om acclimatisatiedag over te
slaan en volgende dag direct naar 4200m te klimmen en daar te slapen. Die nacht
ben ik omstreeks 2u s nachts doorgeklommen tot 5165m. Ook volgende nacht werd op
4200m doorgebracht. Volgende dag zijn we afgedaald tot 1900m
Van de de 7 mensen in onze groep zijn er 5 hoogteziek geworden. Symptomen waren
hoofdpijn, duizeligheid, braken, maagproblemen. Bij mij persoonlijk is de
hoofdpijn begonnen bij aankomst op 4200m. Na aspirine ging het iets beter.
Gedurende (korte) nacht niet geslapen, sluimerende hoofdpijn, maar dragelijk.
Tijdens beklimming naar top, koppijn (ondanks aspirine)zeker bij het afdalen,
gevoel van zwakte en ongemakkelijkheid in de maag. Koppijn is gebleven
(afwisselend sterk opzettend bij inspanning en weer minderend) tot dag na
aankomst beneden en nog steeds (ben nu 2 dagen beneden) voel ik me nog niet
100%. Voel soms rare hartkloppingen.
Ik vind het een onverantwoordelijke beslissing van de Turkse berggids om aan dat
tempo te stijgen en ben van plan dit te melden aan de Turkse Toeristische
Dienst, die een goede dienstverlening in Turkije heel belangrijk vind. Hoe sterk
sta ik in mijn dossier om aan de hand van wat we momenteel over hoogteziekte
weten, dit aan te klagen en welke medische (Engelse) bronnen kan ik citeren om
de situatie aan hen uit te leggen?
Antwoord
auteur
Dit klimschema druist in tegen de adviezen van alle experts op dit
gebied. Je kunt mijn boekje of website als referentie gebruiken, maar er is
internationaal consensus over, maximaal 300-600 meter per dag en om na een
stijging van 1000 meter direct naar de top door te klimmen is eigenlijk ook
onverantwoord. Ik hoor wel als je meer wilt weten.
Han Willems
