|
| | Kinderen
zijn mogelijk wat gevoeliger voor hoogteziekte, maar goede gegevens hierover
ontbreken. Zij zijn in ieder geval vaak minder
goed in staat eventuele klachten te verwoorden. Hoogteziekte wordt bij hen
daarom minder gemakkelijk tijdig herkend. Hoewel er weinig bekend is over de
reactie van (zeer jonge) kinderen op lage zuurstofconcentraties, wordt het in
het algemeen afgeraden kinderen onder de vier jaar mee te nemen naar
hoogten boven 2500 meter. Het
gaat dan uiteraard met name om een verblijf dat langer dan enige uren duurt,
niet om een korte tocht boven deze hoogte. Slapen boven 2500 meter moet voor
kinderen van deze leeftijd worden ontraden. Kinderen zijn vaker verkouden dan
volwassenen en een verkouden kind (geldt ook voor volwassenen) kan minder goed
de oren ‘klaren’, dus drukverschillen tussen het binnenoor en de omgeving
overbruggen. Snelle stijgingen (kabelbaan, mechanisch transport over hogere
passen) zijn dan uit den boze. Luchtweginfecties kunnen het risico op
hoogteziekte vergroten. Bovendien lijken sommige klachten die je bij verkoudheid
ziet op die bij hoogteziekte, zodat het moeilijk kan zijn vast te stellen wat
het kind mankeert. In die situatie moet je er van uitgaan dat het hoogteziekte
is, om geen risico voor het kind te lopen. Het klimmen met kinderen vereist
overigens een totaal andere planning van loop- en rusttijden; ook de aard van de
beklimming moet worden aangepast aan de leeftijd. Tot slot zij opgemerkt dat
kinderen een minder goed ontwikkeld dorst- en hongergevoel hebben, dat zij
meestal over kleinere energiereserves beschikken en daarmee vaak onzuinig
omgaan. Regelmatig eten en vooral ook drinken wordt dan extra belangrijk om
uitdroging te voorkomen. Voor de bepaling van hoogteziekte bij kleine kinderen
is de voor volwassenen ontworpen Lake Louis Scorelijst uiteraard niet geschikt.
Er is, voor ongeruste ouders, wel een voor kinderen ontworpen vragenlijst ter
beschikking, die door de ouders of begeleiders kan worden afgenomen (the
Children's Lake Louis Score)
|